Vinkeveen 2018 | Macrofotografie

Ik heb na de prijsuitreiking van het Nederlands Kampioenschap Onderwaterfotografie Sandra aangesproken op haar macrofotografiekunsten en gevraagd of zij me toch eens wilde laten zien hoe zij die ieniemienie kokerjuffer (ook wel schietmot genaamd) op de foto kon zetten. Ik vind namelijk dat zij dat erg goed voor elkaar wist te krijgen.

Zo kwam het dat wij afgelopen zondag aan de waterkant stonden in Vinkeveen om samen een duik te maken. Sandra had een diopter voor mij meegenomen die ik voor op mijn onderwaterhuis kon schroeven en die alle zaken nog eens tig keer vergrootte. Sandra ging uit haar “macro” comfortzone met de 9-18 groothoeklens en ik ging uit mijn “groothoek” comfortzone met mijn 60mm macrolens en de diopter. Samen met Jeroen doken wij onder om eens ‘lekker te gaan prutten’. 

Dat prutten kwam gelijk goed, want al bij de waterkant zei ik tegen Jeroen en Sandra dat het water er helemaal niet helder uitzag, iets wat ik in Vinkeveen niet gewend ben, normaal zie je de bodem als je op de kant staat. Nu zijn er flinke werkzaamheden aan de gang in en rondom het duikgebied, en was het best wel druk met duikers dus dat zal allemaal het zicht niet ten goede zijn gekomen. Maar zo slecht als afgelopen zondag heb ik het nog nooit meegemaakt! En ik heb toch al heel wat duiken achter me liggen in Vinkeveen.

Affijn, nadat we met z’n 3-en wat rustiger water opgezocht hadden, sloegen we aan het fotograferen. Eigenlijk wilde ik dus een kokerjuffer op de foto gaan zetten omdat ik die op de foto van Sandra angstaanjagend goed gelukt vond. Maar helaas… hoe goed Sandra en ik onze neuzen in het zand duwden om zo’n klein hummeltje te zien, tijdens deze duik lukte dat niet. Dan maar wat anders dacht Sandra en ze wees mij een zoetwaterkreeftje aan. Probeer het oog maar eens te fotograferen, gebaarde ze. OK…. het oog… “Meen je dat nou serieus?” Ik heb Sandra blijkbaar aangekeken op een manier waar zij om moest lachen maar goed, ik keek door mijn lens en na heel wat getuur langs de camera en door de lens, zag ik me toch een groot oog mij aankijken! Jeetje, die diopter deed zijn werk goed! Ik schrok ervan! Die foto’s zijn dus echt mislukt. Alles scherp behalve het oog… Daarna was een garnaaltje van nog geen 3 cm op een stukje wier aan de beurt. Een paar poliepen en een slakje op een autoband volgde.  Sandra was ondertussen wat groothoekfoto’s aan het maken maar liet naderhand weten dat de meesten helaas vergeven waren van zweefvuil. 

Zie hieronder een paar foto’s van de duik. Ik hou van uitdagingen dus zul je me nog veel vaker met die macrolens gaan zien. Dank Jeroen en Sandra voor de leuke duik!