TODI | workshop ‘visportret’ Ron Offermans

Op 16 november jl. heb ik een workshop visportret gevolgd bij TODI, onder de bezielende leiding van Ron Offermans

Hoe dat ging, lees je hieronder…

Samen met Ron rijd ik, na een bakkie koffie, al vroeg op de vrijdagochtend naar TODI te Beringen voor de workshop visportret die Ron die dag gaat geven. Het is druk op de weg maar we zijn mooi voor 11 uur bij TODI, waar al een aantal cursisten staat te trappelen van ongeduld om een aantal van de 4.500 vissen daar zo prachtig mogelijk op de foto te gaan zetten.

Tijdens de kop thee of koffie met een heerlijk zoetigheidje legt Ron alvast kort aan ons uit wat de bedoeling is, en om 11 uur lopen we naar het leslokaal waar we aan de hand van foto’s en voorbeelden te horen krijgen wat onze missie vandaag gaat worden. Een plan moeten we vandaag hebben, 1 … en daar mogen we 5 minuten over nadenken! 1…. mijn hoofd tolt van de creatieve ideeën maar ik mag er maar 1 ten uitvoer brengen. Wanneer Ron vraagt wat mijn plan gaat worden, probeer ik mijn plan zo ver mogelijk op te rekken door te vragen welke lens ik zal gaan gebruiken voor een visportret met een zwarte achtergrond en als dat nog enigszins gaat… met snoot. Ga ik voor ‘comfortabel’ 14-42mm of ga ik voor (mij) ‘uitdaging’ 60mm? Tja, dat moet je tegen Ron niet zeggen en op het moment dat hij mij lachend aankijkt, weet ik het antwoord al…. Dat wordt de uitdaging natuurlijk! Ik krijg het er gelijk warm van, maar ook de welbekende ‘kriebel’ maakt zich van mij meester, het teken dat ik ervoor ga.

Nadat ik me omgekleed heb en op blote voeten en in badpak de lift naar boven pak (ik blijf dit zo grappig vinden) kan ik het bad betreden en ga ik los! Flits hier, gerommel daar, overal zweef ik naartoe, de vissen ondertussen goed bestuderend. Mijn pogingen om de kop van een puffervis op de foto te zetten, lopen op niets uit want die puffervis is alleen maar geïnteresseerd in mijn knalrode INON flitsers en zit dus meer vlak naast mijn hoofd dan voor de lens. Ik word door dat soort zaken altijd afgeleid en krijg dan de slappe lach.

Na ruim 80 minuten wordt het tijd om het bad en de vele vissen te verlaten want… we moeten op tijd weer terug in het klaslokaal zijn voor het bespreken van onze 2 (!) beste foto’s. Dat lukt mij ternauwernood. Met een ragebol op mijn hoofd en rode konen van het uitzoeken van de 2 voor mij beste foto’s, bekijk ik vol enthousiasme wat de andere cursisten ervan gebakken hebben. En dat ziet er goed uit. 

Na de bespreking van de foto’s loopt de workshop ten einde, maar niet voordat we met z’n allen nog even in de brasserie genieten van een heerlijk Belgisch biertje met natuurlijk een bitterbal! Het is een mooie afsluiter van een dag waarin ik weer een uitdaging aangegaan ben. Zie hieronder een selectie van wat ik gefotografeerd heb:

Foto’s TODI boven water:

Kijk voor een ander blog over TODI hier.